#www.KostaShow.com

Δανεικά, τα πάντα είναι δανεικά

"Δανεικά, τα πάντα είναι δανεικά και για όλα αναδρομικά έρχεται η ώρα που πληρώνουμε" αναφέρουν στοίχοι τραγουδιού που πριν χρόνια είχε ερμηνεύσει η Μαντώ. Βέβαια ορισμένοι προφανώς ενστερνίστηκαν
το "δανεικά κι αγύριστα" που επικράτησε και ως νοοτροπία στην καθημερινότητα πολλών απ' εμάς, όμως στην πολιτική, όπως και στην ζωή, στο τέλος θα λάβεις κάτι λιγότερο ή κάτι περισσότερο απ' αυτό που έχεις νωρίτερα δώσει.
Τις τελευταίες αρκετές πλέον ημέρες, ζούμε και πάλι ως κοινωνία μια... αναταραχή, λίγο διαφορετική, λίγο πιο "βαριά" για το στομάχι μας, μιας και δεν χωνεύεται εύκολα το ψέμα και η ρητορική του διχασμού που τα τελευταία τουλάχιστον 5-6 χρόνια κυριάρχησε στην πολιτική και κονωνικοοικονομική ζωή του τόπου.  Τα εύκολα τα λόγια, το φλερτ με την κάθε μια κοινωνική ομάδα που διεκδικούσε δίκαια ή άδικα, η... ανοχή σε μια σειρά καταστάσεων που κινούνταν στο όριο του πολιτισμένου δημοκρατικού διαλόγου, αλλά και το χτίσιμο ενός ακροατηρίου - ψηφοφόρων με στόχο την κατάληψη της εξουσίας, αποτελούν σήμερα "κεφάλαιο"  προς... εξαργύρωση ή τουλάχιστον έτσι το εννοούν όλοι όσοι βρέθηκαν κάτω από την φιλόξενη αγκαλιά της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Οι παλαιότερες μετα-μνημονιακές επιθέσεις προς πολιτικούς ήταν καταδικαστέες αλλά... μορφή ταξικού αγώνα, σήμερα οι νέο-μνημονιακές επιθέσεις εντάσσονται στο πλαίσιο τρομοκρατικών ενεργειών και ουδεμία σχέση έχουν με την ταξικότητα των αγώνων της κοινωνίας, όπως κάποτε ορισμένοι θα έλεγαν. Ήταν αλλιώς να κάνουν "επιθέσεις" στον Άδωνι, στον Χατζηδάκη, τον Κουμουτσάκο κ.ά. και αλλιώς να γίνονται επιθέσεις στον Σκουρλέτη, στον Φλαμπουράρη και γενικά στα μέλη της εθνοσωτήριου. 
Κι ακόμα, επειδή βγαίνει μια εικόνα "έντασης" σε μπλόκα αγροτών με πολιτικούς, μήπως ξέχασαν οι "σύντροφοι" τους προπηλακισμούς σε μέλη μνημονιακών κυβερνήσεων, των "γερμανοτσολιάδων" και των "Τσολάκογλου" όπως έλεγαν, σε παρελάσεις κ.λπ.;
Το θέμα είναι ένα, είναι το ίδιο με τότε που είχαμε δεξιά και σοσιαλιστικά μνημόνια και το ίδιο τώρα με την αριστερή την μνημονιάρα. Το θέμα είναι η βία, απ' όπου αυτή κι αν προέρχεται. Στη βία, σε όλες τις μορφές της, ακόμα - ακόμα και στην λεκτική, δεν υπάρχουν χρώματα και κόμματα. Ήταν, είναι και θα είναι καταδικαστέα κι αυτό θα πρέπει να το καταλάβουν, να το αποδεχτούν και να το κάνουν βίωμά τους όλοι, δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι και συνάμα να συμβάλλουν στην εξάλειψη της.

Του Κώστα Β. Τσερεντζούλια