#www.KostaShow.com

Οι επόμενοι πράγματι θα βρουν «καμμένη γη»

Τα δύσκολα έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα στη χώρα είναι μπροστά μας. Τα νέα επώδυνα μέτρα για την κοινωνία μας «σφραγίζονται» από τη Βουλή και τους βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, δημιουργώντας νέα δεδομένα σ’ όλα εκείνα που γνωρίζαμε.
Διότι το τοπίο στο ασφαλιστικό επανακαθορίζεται τοποθετώντας το ελληνικό κράτος ανάμεσα στα υπόλοιπα των Βαλκανίων, ενώ τα όσα προκύπτουν στο φορολογικό τερματίζουν την όποια ελπίδα είχε απομείνει για στοιχειώδη ανάκαμψη τα επόμενα έτη.
Η Κυβέρνηση την οποία οι πολίτες στήριξαν με πάθος κατά τα πρώτα της βήματα αποδεικνύεται ως η πλέον ανίκανη να τηρήσει όχι μόνο τις υποσχέσεις της, αλλά ακόμα κι εκείνα που οι Υπουργοί της δήλωναν λίγα 24ωρα πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου ως «κόκκινες γραμμές». Πρόκειται για την Κυβέρνηση εκείνη που αυτοπροσδιορίζεται ως «αριστερή» ασκώντας την πλέον νεοφιλελεύθερη πολιτική, ισοπεδώνοντας τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, τιμωρώντας τους πολλούς, αποτεφρώνοντας ότι υγιές είχε στη χώρα απομείνει. Πραγματικός ολετήρας το νομοσχέδιο οδηγεί πλέον και την κοινωνία στο δρόμο που καιρό τώρα βρίσκεται η οικονομία, στη χρεοκοπία.
Τι γίνεται όμως τώρα; Η Ελλάδα σήμερα προφανώς και εκ του αποτελέσματος δείχνει ότι πληρώνει την ανωριμότητα του ψευτοευρωπαίου πολίτη της, του κουτοπόνηρου, ο οποίος έμαθε να ζει με δανεικά, με λαμογιές και πάντα εντός ενός σάπιου από κάθε άποψη συστήματος, αναπόσπαστο γρανάζι του οποίου και ήταν. Διότι την εντολή στην Κυβέρνηση την έδωσαν οι πολίτες, ανεξάρτητα αν στη πορεία προδόθηκαν… Θα δακρύσουμε λοιπόν πάνω από το μνήμα του ασφαλιστικού και των άλλων μέτρων που έρχονται (βλέπε νέο μνημόνιο);
Δυστυχώς φίλοι μου η «ταφόπλακα» τοποθετήθηκε και το ζητούμενο πλέον είναι πως θα προχωρήσουμε παρακάτω, δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες για την ανατροπή όλων εκείνων που είναι επιβλαβή για την επιβίωση της κοινωνίας. Το να αναπολούμε και να δακρύζουμε για τα… Κύθηρα, δεν έχει νόημα, όπως νόημα δεν έχει να κάνουμε όλοι εμείς τους ιστορικούς.
Μπορούν άραγε σήμερα οι υγιείς δυνάμεις του τόπου να προχωρήσουν ενωμένες ή θα εξακολουθήσει να μας τρώει το… σαράκι του αλληλοσπαραγμού; Αναμφισβήτητα αυτό που απαιτείται είναι ένα νέο ξεκίνημα, κάνοντας στην άκρη τα «τρωκτικά» του λαού. Μισθωτοί, συνταξιούχοι, άνεργοι, επιχειρηματίες οφείλουν να χτίσουν μια νέα σχέση εμπιστοσύνης, με αλήθειες και χωρίς εύκολα λόγια. Πρώτα η κοινωνία να την βρει με τον εαυτό της.
Τα όσα έχουν ψηφιστεί τα τελευταία χρόνια, αλλά και οι παθογένειες μιας Ελλάδας που στα χρόνια της μεταπολίτευσης παλεύει ακόμα με τα φαντάσματά της, μπορούν να ανατραπούν, αρκεί να σοβαρευτούμε πρώτα απ’ όλα οι πολίτες αυτού του τόπου, αναλογιζόμενοι όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά τις ευθύνες του.
Ας μην ξεχνάμε ότι διατηρούμε το δικαίωμα της επιλογής, οπότε καλό είναι να μην το σπαταλούμε όταν μας δίνεται η ευκαιρία… Κι αυτή δεν θα αργήσει.  

Του Κώστα Β. Τσερεντζούλια