#www.KostaShow.com

Η Εκκλησία στήριγμα για τους δοκιμαζόμενους συμπολίτες μας

Η Εκκλησία, τουλάχιστον στην ελληνική… πραγματικότητα, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας ή για την ακρίβεια, Εκκλησία και κοινωνία αποτελούν έννοιες ταυτόσημες  ορίζοντας το περιβάλλον μέσα στο οποίο και αναπτύσσουμε την δραστηριότητά μας.
Βέβαια το πέρασμα των ετών έχει διαμορφώσει μία άλλου είδους σχέση μεταξύ των πολιτών και της Εκκλησίας, η οποία φυσικά και δεν περιορίζεται στα στενά όρια ενός Ναού.
Με αφορμή και πάλι μία πρωτοβουλία του Ποιμενάρχη της Μεσσηνίας, έρχεται να επιβεβαιωθεί ότι η Εκκλησία είναι πάντα και παντού παρούσα, ακόμα κι όταν οι μηχανισμοί του κράτους έχουν «βραχυκυκλώσει». Είναι εκεί όπου οι άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια, είναι εκεί για να δώσουν απλά πράγματα, πράγματα όμως απαραίτητα, που ορισμένες στιγμές μόνο… αυτονόητα δεν είναι.
Την ώρα λοιπόν που οι υπηρεσίες του κράτους και όλοι οι εμπλεκόμενοι μ' αυτές προσπαθούσαν να… ξεμπλέξουν τις αρμοδιότητες και τις ευθύνες τους, η τοπική μας Εκκλησία αντιλαμβανόμενη τις ανάγκες του κόσμου - γιατί βρέθηκε δίπλα του από την πρώτη στιγμή - ξεκίνησε μία καταγραφή και ήδη την στιγμή που οι υπηρεσίες έχουν κολλήσει στις… λάσπες, έρχεται να προσφέρει στους πληγέντες αυτά που χρειάζονται. Είδη πρώτης ανάγκης, τροφή και ρούχα, ώστε να ζήσουν αξιοπρεπώς μέσα στον… πόνο που τους έχει περιβάλλει από την απώλεια των περιουσιών τους.
Δεν όμως η πρώτη φορά. Η τοπική μας Εκκλησία και ο Μητροπολίτης προσωπικά έχουν αναπτύξει ένα έργο άξιο προσοχής από πολλούς, με χιλιάδες ευρώ κάθε χρόνο να δίδονται για φιλανθρωπίες και για δράσεις στήριξης αδύναμων οικονομικά συμπολιτών μας. Δεν περιμένουν να τους «φωνάξουν» - κάτι που ούτε τώρα έγινε - αλλά κινητοποιούνται αφουγκραζόμενοι τις ανάγκες του κόσμου, δίνοντας το παράδειγμα και δείχνοντας το δρόμο της προσφοράς και της αγάπης.
Δεν είναι κακό να παραδειγματιστούν από την Εκκλησία και οι «άρχοντες» του τόπου. Αντίθετα, μόνο θετικά θα έχουν να λαμβάνουν, αρκεί δίχως σκοπιμότητες, επικοινωνίες και άλλες σκέψεις να ακολουθήσουν τον - θεωρητικά πάντα - αυτονόητο δρόμο της αλληλεγγύης προς συνανθρώπους μας που σήμερα δοκιμάζονται. Ποιος ξέρει αν αύριο ο καθένας από εμάς βρίσκεται στη θέση τους…


Του Κώστα Β. Τσερεντζούλια


- πηγή φωτογραφίας Γ. Τσερεφός