#www.KostaShow.com

Έτοιμη να μπει σε "χειμερία νάρκη" η παραλιακή της Καλαμάτας

Τα… φώτα χαμηλώνουν σιγά - σιγά στην παραλιακή. Αντίστροφα μετρά ο χρόνος πριν οι Καλαματιανοί "τραβηχτούν" για τα καλά στο κέντρο, δίνοντας ραντεβού για το επόμενο καλοκαίρι με τα καταστήματα της Ναυαρίνου. Ανεξήγητο για μία πόλη που έχει σχεδόν όλο το χρόνο καλοκαίρι. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;

Η απάντηση που θεωρητικά είναι τόσο απλή, στην ουσία της δεν υπάρχει. Ίσως η απάντηση "έτσι" να κάλυπτε με τον καλύτερο τρόπο την συγκεκριμένη απορία. Σε αυτό βέβαια ευθύνες έχουν όλοι. Καταστηματάρχες και δήμος που δεν δημιουργούν… συνθήκες βιωσιμότητας μιας ζώνης για 365 μέρες το χρόνο. Την στιγμή που άλλες περιοχές "τραβούν τα μαλλιά τους", μη έχοντας θάλασσα, κι άλλοι ξένοι παράγοντες αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν η παραλιακή να "νεκρώνει", εμείς εδώ το βρίσκουμε απόλυτα φυσιολογικό, γιατί έτσι…
Το αποτέλεσμα βέβαια είναι ότι κανείς τελικά, κάτοικοι και επισκέπτες, σε ένα τόπο ευλογημένο από τη φύση, δεν μπορεί να "απολαύσει" τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα, θέτοντας δίχως λογική όρια που δεν υπάρχουν. Και ταυτόχρονα όλοι εμείς κουβεντιάζουμε τάχα για το πώς θα "πουλήσουμε" την περιοχή μας, πως θ' αυξήσουμε την διάρκεια της τουριστικής περιόδου, πως θα, θα, θα… Κουβεντιάζουμε -αν κι αυτό είναι κάτι το οποίο επιδέχεται αμφισβήτησης - για ανάπτυξη του παραλιακού μετώπου, την στιγμή που δεν μπορούμε να δώσουμε "παράταση" ούτε λίγων εβδομάδων στην λειτουργία της ζώνης.
Σκέψεις είναι αυτές και σίγουρα πολλοί μπορεί να διαφωνούν. Σε ποια άλλη πόλη όμως έχει κυριαρχήσει αυτό το παράλογο που συμβαίνει στην Καλαμάτα; Γνωρίζεται άλλο μέρος με τέτοιο παραλιακό μέτωπο που να "χρησιμοποιείται" μόνο το καλοκαίρι;
Σε κάθε περίπτωση, με δεδομένο ότι μπήκε ο Σεπτέμβριος και με δεδομένο επίσης ότι με τις πρώτες βροχές ο κόσμος θα ανηφορήσει για πλατεία και ιστορικό κέντρο, είναι ευκαιρία έστω και το 2016 που διανύουμε, να γίνει ένας ουσιαστικός διάλογος για το μέλλον του παραλιακού μετώπου συνολικά. Και να γνωρίζουν όλοι, υπεύθυνοι και μη ότι καμία πρόταση, καμία ιδέα δεν περισσεύει. Αρκεί να το θέλουν.


Του Κώστα Β. Τσερεντζούλια